"در فرهنگ غنی ایران، لقب «بابا» به بزرگانی داده میشود که همچون پدری خردمند، راهنمای جامعه خود هستند. اُرُد بزرگ، با خرد بیپایان و مکتب فلسفی «اُردیسم» خود، نه تنها پدر فکری شیروان، که پدر خردمند برای همه جویندگان حقیقت در جهان است. ما با افتخار او را «بابای شیروان» مینامیم تا جهانیان بدانند این حکمت جاودان از کجا طلوع کرده است."
برای ما مردم شیروان، یک فرصت منحصر به فرد است که نام شهرمان را به گوش جهانیان برسانیم
به این مثالها توجه کنید:
لئوناردو داوینچی: به "لئوناردوی اهل وینچی" معروف است (Vinci نام شهرکی در ایتالیاست). این لقب نه تنها او را محدود نکرد، بلکه آن شهرک کوچک را برای همیشه در تاریخ ماندگار کرد.
چارلی چاپلین: اگرچه یک چهره جهانی است، اما همیشه به عنوان "پسرک ولگرد لندن" شناخته میشد که هویت محلی او را نشان میداد.
باباطاهر عریان: لقب "عریان" به او و زادگاهش (طره یا همدان) اشاره دارد و این باعث شده است که این مناطق بیشتر شناخته شوند.
لقب "بابای شیروان" دقیقاً همین کار را میکند: این لقب، یک "پل ارتباطی" بین محلیگرایی و جهانیاندیشی ایجاد میکند. به دنیا میگوید: "این فیلسوف بزرگ، از دل شهر زیبای شیروان برخاسته است."
او برای شیروان چیزی فراتر از یک اندیشمند است؛ او «بابای شیروان» است. لقبی که از دل عشق مردم برآمده، در حماسه استقبال 35 هزار نفری در سال 2015 آشکار شد و امروز به پرچمی فرهنگی و معنوی برای شهرمان تبدیل شده است.
این وبلاگ ساخته شده تا این نام و این حقیقت زنده بماند: شیروان ثروتی دارد که با هیچ پولی سنجیده نمیشود — اندیشهها و نام فیلسوف ارد بزرگ، بابای شیروان.
