به همه همشهریان عزیز، دوستان ایرانیمان و تمامی جویندگان حقیقت در سراسر جهان، درود باد.
امروز، صفحهای نو ورق میخورد. پس از فراقی کوتاه، بار دیگر گرد هم میآییم، اما این بار نه در یک وبلاگ محلی، که در آستانه یک «خانه امن فکری» برای بزرگترین سرمایه معنوی خود؛ فیلسوف بزرگ معاصر، اُرُد بزرگ (بابای شیروان).
ما اینجا نیستیم تا فقط روایتگر گذشته باشیم؛ ما اینجا جمع شدهایم تا آینده را بسازیم.
شیروان شهری است با دلی بزرگ و تاریخی پرافتخار. ممکن است بر روی برخی نقشهها کوچک باشد، اما بر روی «نقشه حکمت و فلسفه جهان»، به یُمن وجود اُرُد بزرگ، نقطهای درخشان و بیهمتاست. این وبسایت پرچمی است بر بلندای این شهر که به تمام جهان فریاد میزند:
«ما را شاید از بسیاری چیزها محروم کرده باشند، اما هرگز نمیتوانند اندیشه والا و میراث جاودان فیلسوفمان را از ما بگیرند.»

مأموریت ما در این خانه دیجیتال چیست؟
زنده نگاه داشتن شعله حکمت: ما میخواهیم آموزههای ناب اُرُد بزرگ را که ریشه در عشق به هستی، انسانیت و آزادی دارد، از مرزهای جغرافیایی فراتر ببریم و در دسترس هر انسانی که طالب حقیقت است قرار دهیم.
بازگو کردن یک حماسه مردمی: روایت آن روز بزرگ و به یادماندنی استقبال پرشور مردم شیروان در سال ۲۰۱۵، تنها یک خاطره نیست؛ یک نماد امید است. نمادی که نشان میدهد وقتی مردم вокруг یک اندیشه ناب گرد هم میآیند، چه شکوهی میتوانند بیافرینند.
ساختن یک گنجینه جمعی: اینجا آرشیوی زنده خواهد شد از عکسها، خاطرات شخصی، مقالات تحلیلی و هر نوشتهای که گوشهای از زندگی و اندیشه این فرزند بزرگ شیروان را روشن کند. این گنجینه نه برای ما، که برای نسلهای آینده ایران و جهان خواهد بود.
از شما دعوت میکنیم:
اگر حتی یک عکس از آن روز تاریخی دارید، اگر خاطرهای در سینه دارید، اگر متنی مینویسید که از دل برمیآید، آن را با ما در این خانه به اشتراک بگذارید. بیایید با هم اثبات کنیم که یک شهر میتواند با تکیه بر قدرت اندیشه، جهانی شود.
به یُمن اُرُد بزرگ و با همدلی شما، این ماموریت مقدّر ماست.
پاینده شیروان، پاینده ایران، زنده باد اندیشه آزاد.
با سپاس بیپایان،
وبسایت بابای شیروان


